sunshine's profile^;^ keep walking ,togeth...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 26 ผลตอบแทนจากความจริงใจเมื่อวาน...ฉันได้คุยกับหัวหน้างานเก่าทางโทรศัพท์
เราต่างก็ถามไถ่ถึงชีวิตของแต่ละคนว่าเป็นอย่างไรบ้าง
เราไม่ได้ติดต่อกันมาก็หลายเดือนแล้วนะ...
เพราะตัวฉันเองมีเรื่องยุ่งๆ ต้องสะสาง โดยเฉพะงานที่ร้าน
มันก็เป็นข้ออ้างหนึ่งข้อที่ฉันไม่อยากโทรไป...เพราะรู้ว่าต้องคุยกันยาว
และก็เป็นเช่นนั้นทุกครั้ง...เขาบอกว่า มีคนแวะมาหาบ่อยนะ
มาถามหา my baby และ small girl บ่อยมาก
 อ้อ..ฉันตัวเล็กน่ะ ลูกค้าก็เลยชอบเรียกแบบนั้น
เขาถามว่าไม่อยากกลับไปทำงานบ้างเหรอ
ฉันเองก็บอกว่า...ฉันก็คิดถึงที่นั่นเหมือนกัน
ฉันสนุกมากที่ได้ทำงานที่นั่น มีช่วงเวลาดีๆ มากมาย
อ้อ...ฉันลืมบอกไปว่า..ฉันเคยเป็นพนักงานขาย
ฉันชอบงานนี้นะ..เพราะทำให้ฉันได้พบปะผู้คนมากมาย
โดยเฉพาะ...ได้อยู่ในโซนท่องเที่ยว หรือที่ที่มีชาวต่างชาติเยอะๆ
เพราะขายดีและค่าคอมเยอะมากๆ และทิปดีด้วย(นี่ล่ะสำคัญ)
แต่สิ่งสำคัญกว่านั้น..คือประสบการณ์ที่มีคุณค่า
ตอนที่ยังทำงานเป็นพนักงานขาย ฉันก็ยังเรียนอยู่ที่ ม. ราม
ฉันเรียนไปทำงานไปตั้งแต่ปี 1
และทำงานที่บริษัทนี้มาตั้งแต่ปี 1 เทอม 2 (ถ้าจำไม่ผิด)
น่าจะประมาณ 5 ปีเศษ นะจนตัดสินใจหักเหชีวิตตัวเองครั้งใหญ่
ฉันรักบริษัทนี้และทุ่มเทเวลาให้การทำงานตลอด
แม้จะต้องแลกกับการทิ้งการสอบหลายๆ ครั้ง และหลายๆ วิชาต่อครั้ง
เพราะไม่สามารถลางานไปสอบได้...จนกระทั่งฉันกลายเป็นนักศึกษาปีที่ 7
แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ฉันคิดน้อยใจอะไร..เพราะถ้าไม่ทำงานฉันก็ไม่มีเงินเรียน
(แต่ตอนนี้ก็จบแล้วล่ะ เย้...หลังจากลาออกได้เดือนนึง นี้ก็ปีนึงแล้วมั้ง)
ขอเล่าข้ามไปเลยนะ...เมื่อประมาณ 4 ปีที่แล้ว
ฉันถูกย้ายไปประจำที่สาขาที่พัทยา...ที่ที่ฉันคิดว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก
ฉันได้ประสบการณ์การเรียนรู้ชีวิตมากมาย ในเมืองที่เต็มไปด้วยคนแปลกหน้า
ซึ่งมาจาก..ที่ซึ่งฉันคงไม่มีโอกาสได้ข้ามท้องฟ้าไปแน่นอน...
ฉันเรียนรู้วิธีการพูดจา ความคิดที่แตกต่าง การดำเนินชีวิตที่แปลกออกไป
จากลูกค้าที่เข้ามาซื้อของ...ฉันชอบที่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิด ความเชื่อ
และหลายๆ เรื่องที่เราสามารถคุยกันได้ เรื่องทั่วๆ ไป
ฉันชอบที่พวกเขาปลาบปลื้มใจ เวลาที่ฉันเข้าไปช่วยเลือกและสินค้านั้นถูกใจ
ฉันชอบเวลาที่พวกเขากลับมา หลังจากซื้อของไปแล้ว..แต่ยังมาแวะทักทาย
และยังแวะมาเกือบทุกวัน เกือบทุกๆ คนก่อนที่พวกเขาจะกลับบ้าน
และที่สำคัญ...พวกเขายังแวะมาทุกปีที่มาเที่ยวเมืองไทย
ฉันเองก็บอกไม่ถูก...มันเป็นความรู้สึกปลื้มใจ ที่แม้จะไม่ได้ทำงานที่นั่นแล้ว
แต่ลูกค้า...ที่รู้จักกันเพียงฉาบฉวย ยังคงแวะเวียนมาเพื่อที่จะได้ทักทายกันอย่าง..เพื่อน
ฉันดีใจ...ที่มีคนจำฉันได้ และสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่ฉันใส่ไปพร้อมกับการทำงาน
ทุกๆ วันที่ฉันทำงาน ฉันคิดเสมอว่าต้องทำให้ดีและมีคุณภาพที่สุด
ทำให้ลูกค้ามีความสุขกับสิ่งที่พวกเขาต้องการและสิ่งที่ได้รับไป
ฉันมีความสุข ที่ได้นึกถึงวันเวลาเหล่านั้น...แต่ฉันคงไม่กลับไปทำงานที่นั่นแล้ว
เพราะฉันมีสิ่งอื่นที่สำคัญมากรออยู่...นั้นคือ...ครอบครัว..งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://sunshinetann.spaces.live.com/blog/cns!EC66204FFBCD3907!163.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
